Instytut Polonika wydał kalendarz jubileuszowy „Dziedzictwo rodu Sobieskich”
Zwycięstwo pod Chocimiem, triumf armii Jana III Sobieskiego pod Parkanami w 1683 r., portrety monarchy i członków rodziny królewskiej, wizerunek wnuczki króla Marii Klementyny Sobieskiej, a przede wszystkim cztery niezwykłe i nieznane powszechnie medaliony pokazujące kluczowe sceny z życia tego wybitnego polskiego króla. Te dzieła sztuki można znaleźć na kartach jubileuszowego kalendarza wydanego właśnie przez Instytut Polonika.
Dziedzictwu rodu Sobieskich od lat poświęcamy szczególną uwagę. Na stronie Instytutu funkcjonuje rozbudowana sekcja poświęcona tej tematyce, prowadzimy stałą współpracę z Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, a wśród realizowanych przez nas projektów konserwatorskich znajduje się wiele zabytków związanych bezpośrednio z okresem panowania Jana III Sobieskiego. Rok 2026 ma jednak wymiar wyjątkowy.
W 2026 roku przypada trzysta trzydziesta rocznica śmierci króla Jana III Sobieskiego. Do końca maja w Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie prezentowana jest wystawa „Sobiescy i Stuartowie – blask i widmo korony”, opowiadająca o ambicjach dynastycznych rodziny królewskiej i próbie włączenia jej w krąg najpotężniejszych rodów Europy. Jednym z kluczowych wątków tej historii jest małżeństwo zawarte w 1719 roku pomiędzy Marią Klementyną Sobieską, wnuczką króla, a Jakubem Franciszkiem Edwardem Stuartem, pretendentem do tronu Anglii, Szkocji i Irlandii. Równolegle w Rzymie trwają prace konserwatorskie czterech owalnych medalionów powstałych w 1696 roku na uroczystości pogrzebowe absente corporem Jana III Sobieskiego w kościele polskim pod wezwaniem św. Stanisława B.M. Prace te są współfinansowane przez Instytut Polonika.
Chcąc podkreślić rolę tych wszystkich wydarzeń, przygotowaliśmy specjalny kalendarz „Dziedzictwo rodu Sobieskich”, który ukazuje panowanie Jana III oraz losy jego rodziny w nowym kontekście. Zgromadzone w nim dzieła sztuki przedstawiają Sobieskich jako świadomych mecenasów kultury i uczestników europejskiego obiegu artystycznego. Prezentowane tu obiekty, dziś znajdujące się poza granicami nasze kraju, są rzadko dostępne dla polskiej publiczności. Kalendarz stanowi próbę ich przybliżenia. Warto może dodać, że podjęliśmy ją z ogromną radością
