Pożegnanie Księdza Edwarda Woronieckiego (1969–2026)
Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci Księdza Edwarda Woronieckiego (1969–2026) proboszcza parafii św. Ludwika w Krasławiu (Krāslavas sv. Ludvika Romas katoļu draudze) na Łotwie, dziekana dekanatu krasławskiego, niestrudzonego opiekuna i strażnika dziedzictwa kulturowego historycznych Inflant Polskich.
Przez ponad dwadzieścia lat swojej posługi kapłańskiej z niezwykłą konsekwencją i oddaniem działał na rzecz ochrony materialnego dziedzictwa kultury oraz popularyzacji wspólnego, polsko-łotewskiego dziedzictwa regionu Łatgalii. Jego działalność łączyła głębokie zakorzenienie w lokalnej wspólnocie z szeroką perspektywą troski o dziedzictwo o znaczeniu ponadnarodowym.
W latach 2001–2006 pełnił posługę wikariusza w parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Dyneburgu (Daugavpils), będąc jednocześnie kapelanem polskiej szkoły oraz straży miejskiej. Od 2006 r. jako proboszcz kościoła św. Ludwika w Krasławiu – jednego z najcenniejszych zabytków sakralnych na Łotwie (fundacji pisarza wielkiego litewskiego, Konstantego Ludwika Platera) – oraz kościoła Wniebowzięcia NMP w Przydrujsku (Piedruja), podejmował liczne działania na rzecz zachowania i przywracania świetności powierzonych mu świątyń.
Z jego inicjatywy w kościele w Krasławiu od kilkunastu lat realizowane są kompleksowe prace konserwatorskie, obejmujące m.in. barokowe malowidła autorstwa Filippo Castaldiego, finansowane ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Instytutu „Polonika” oraz instytucji łotewskich.
Ksiądz Edward Woroniecki z troską otaczał również cmentarz katolicki w Krasławiu, na którym zachowały się liczne polskie nagrobki oraz pomnik żołnierzy 3 Dywizji Piechoty Legionów Wojska Polskiego, poległych w 1920 roku w czasie kampanii łatgalskiej.
Za swoją działalność na rzecz ochrony dziedzictwa kulturowego został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2018) oraz łotewską Nagrodą Roku w Dziedzinie Dziedzictwa Kulturowego (2013).
Odszedł Człowiek skromny i życzliwy, obdarzony poczuciem humoru, a zarazem wytrwały i oddany swojej misji. Pozostanie w pamięci jako pasjonat i opiekun wielokulturowego dziedzictwa Inflant Polskich.
Cześć Jego pamięci.
Dyrekcja i pracownicy Narodowego Instytutu Polskiego Dziedzictwa Kulturowego za Granicą POLONIKA
